Mendeley
TY  _  JOUR
ID  -  13990703249749
TI  -  تحلیل بوطیقای «سیمرغ» و «ققنوس» در گذار از حماسه و عرفان به شعر نو فارسی با تکیه بر شعرِ «ققنوس» نیما یوشیج
JO  -  پژوهش زبان و ادبیات فارسی
JA  -  ES
LA  -  fa
SN  -  1735-1030
AU  -  حسینی سارا
AU  -  ذبيحي  رحمان 
AU  -  شوهانی علیرضا
AD  -  دانش‌آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ایلام، ایران                 
AD  -  ادبیات
AD  -  دانشگیار گروه زبان و ادبیات فارسی
Y1  -  2022
PY  -  2022
VL  -  59
IS  -  18
SP  -  19
EP  -  47
KW  -  سیمرغ
KW  -   ققنوس
KW  -   بوطیقای تصویر
KW  -   نیما یوشیج
KW  -   بافتارِ سیاسی-اجتماعی. 
DO  -  
N2  -  سیمرغ و ققنوس به مثابۀ موجوداتی اسطوره ای، جلوه های تصویری متفاوتی در هر یک از گونه های ادبی دارند. مدعای مقاله اثبات، این است که این پرندگان از حیث وجودی دارای ویژگی های متعددی هستند که هر گونة ادبی به فراخور بافتار خود، بر بخشی از آن ویژگی ها توجه می‌کند و این نکته در گذارِ شعرِ کلاسیک به نو فارسی کاملاً مشهود است. برای اثبات مدعای مطرح شده، شباهت ها و تمایزهای وجودی سیمرغ و ققنوس را در نمونه های برجستۀ حماسی، عرفانی و شعر نو بررسی کرده ایم و تمایز نگاه نیما را از این منظر تحلیل نموده‌ایم. پژوهش حاضر در پی پاسخگویی به دو سؤال اساسی است: خوشه‌های تصویری سیمرغ و ققنوس در گذار از حماسه و عرفان به شعرِ نو فارسی دچار چه تحولاتی شده‌‌ است؟ بوطیقای تصویرِ ققنوس در شعرِ «ققنوس» نیما تا چه اندازه معرفِ نگاه نوی است که او به دنبال طرح و بسط آن در شعرِ نو فارسی بوده است؟ نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که نیما با بهره‌گیری از آشنایی ذهن انسان ایرانی با تصاویرِ سیمرغ و ققنوس، این بار ققنوس را در ساختاری سمبولیک و با غلبه‌ دادن وجه عینیت‌گرای شعرش و برای ارائه اندیشه سیاسی- اجتماعی‌اش به کار می‌گیرد، حال آنکه در اشعار سمبولیک پیش از او، همواره وجه انتزاعی شعر غلبه داشت. علاوه بر این ارائه روایت تام و البته کوتاه این شعر، در پرتو انسجام تصاویر شعری، تلاش تازه نیما را برای جایگزین کردن «تصویر به جای تصریح» نشان می‌دهد. 
UR  - rimag.ir/fa/Article/11670
L1  - rimag.ir/fa/Article/Download/11670
ER  -  
