Mendeley
TY  _  JOUR
ID  -  13990801250326
TI  -  مقوله‌بندی مراتب زیبایی در شعر حافظ؛ از «حُسن» تا «آن»  به شیوه هرمنوتیکِ متن (کلاسیک)
JO  -  پژوهش زبان و ادبیات فارسی
JA  -  ES
LA  -  fa
SN  -  1735-1030
AU  -  معروف غلامرضا
AU  -  کاظمی ازغدی مصطفی
AU  -  علیپور شیرازی پروانه
AU  -  ريحاني محمد 
AD  -  کارشناسی ارشد
AD  -  دانشجوی دکترا
AD  -  سمنان
AD  -  دانشگاه آزاد اسلامي واحد شيروان
Y1  -  2022
PY  -  2022
VL  -  63
IS  -  19
SP  -  1
EP  -  33
KW  -  حافظ
KW  -   مراتب زیبایی
KW  -   حُسن
KW  -   آن
KW  -   زیبایی‌شناسی. 
DO  -  
N2  -  زیبایی ها در شعر حافظ لایه بندی شده اند و درجاتی دارند. پژوهش پیش رو برای تبیین مراتب زیبایی در غزل حافظ، می کوشد درجات زیبایی و روابط میانشان را دریابد، بنابراین بر پایه  هرمنوتیک کلاسیک و شیوة «شلایرماخر»، متن غزل حافظ را تفسیر فنی و تفسیر دستوری کند. ابتدا برای تفسیر فنی، معانی لغوی و اصطلاحی واژگان «حسن» و «آن» را در آرای متفکران مسلمان بازشناسی و در شرایط خاص زمانی- مکانی، تبیین می‌نماید، آن گاه برای تفسیر دستوری، به تبیین ویژگی های معناشناسانه  واژگان هم سنگ زیبایی، کلمات ملازم حسن و اصطلاحات مکملش می پردازد و بر پایة بسامد این اصطلاحات، هم زمان دست به تفسیر کمّی و کیفی می زند. نتیجه این که به استناد بسامد واژگانی و مصادیق زیبایی، «حسن» به‌عنوان مفهومی که با استفاده از «علم نظر» سنجیده می شود، نخستین و ساده‌ترین مفهوم زیبایی در غزل حافظ  است و به دو گونه «حسن خداداد» و «حسن بسته  زیور» تفکیک می شود. «حسن خداداد» دارای مراتب و پله‌های «لطف»، «ملاحت» و «آن» است. «لطف» مرتبه ای است بالاتر از «حسن»؛ در واقع کیفیتی است که بر «حسن» افزوده شده است. «ملاحت» کیفیتی است که درک می شود ولی قابل وصف نیست و در نهایت «آن» کیفیتی رمزآمیز و غیرقابل وصف در معشوق است که همگان توان درک و تشخیصش را ندارند. در نظام زیبایی‌شناختی ذهن حافظ، «آن» به‌عنوان «سرنمون» در کانون توجه او جای گرفته و معیاری است برای رد یا قبول دیگر صفات زیبایی‌شناختی. 
UR  - rimag.ir/fa/Article/11691
L1  - rimag.ir/fa/Article/Download/11691
ER  -  
