Mendeley
TY  _  JOUR
ID  -  139412101427101311
TI  -  مقایسۀ حکومت اقتدارگرا و جایگاه مردم در آن  در اندیشۀ «امام محمد غزالی» و «توماس هابز»
JO  -  پژوهش سیاست نظری
JA  -  ES
LA  -  fa
SN  -  2008-5796
AU  -  توانا محمدعلي 
AU  -  آذرکمند  فرزاد 
AD  -  دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه شیراز
AD  -  دانشگاه یزد
Y1  -  2015
PY  -  2015
VL  -  17
IS  -  9
SP  -  1
EP  -  10
KW  -  اندیشۀ سیاسی
 دولت اقتدارگرا
 جایگاه مردم
 محمد غزالی
 توماس هابز
DO  -  
N2  -  مقالۀ حاضر به بررسی نظریۀ امام محمد غزالی و توماس هابز دربارۀ حکومت اقتدارگرا پرداخته است. به نظر می‌رسد هر دو متفکر، نظریۀ حکومت اقتدارگرایی خود را بر اساس طبیعت و سرشت انسان پایه‌ریزی می کنند. غزالی با توجه به صفات چهارگانۀ انسان سعی دارد تا انسانی الهی تربیت کند که تحت حاکمیت حاکم الهی به کنش منفعلانه مبادرت نماید. در مقابل، هابز معتقد است که انسان ها سرشتی جنگجو و قدرت‌طلب دارند و در وضعیت اولیه و طبیعی بشر، جنگ همه علیه همه در جریان بوده است و انسان ها به حکم عقل، درصدد رهایی از این وضعیت هستند و بنابراین با دوراندیشی خود به تأسیس حکومتی مقتدر حکم داده اند. به نظر می رسد مسئلۀ هر دو متفکر تا حدود زیادی یکسان است، اما شیوۀ پردازش آنان به مسئله متفاوت است. بدین معنا که هر دو متفکر در دوره‌ای پرآشوب زندگی می کردند و نیاز به امنیت سبب می‌شود هر دو به حکومت اقتدارگرا متوسل شوند. از سویی دیگر، هر دو متفکر برای مردم نقش انفعالی قائل هستند؛ هر چند شیوۀ استدلال غزالی، شرعی و هابز، عقلی است. ضمن اینکه به نظر می رسد نظریۀ عقلانی هابز - با پذیرش امکان شورش- راه را برای فراتر رفتن از حکومت اقتدارگرا باز می‌گذارد، در حالی که نظریۀ شرعی غزالی به بازتولید گونه ای حکومت اقتدارگرا می انجامد.
UR  - rimag.ir/fa/Article/11865
L1  - rimag.ir/fa/Article/Download/11865
ER  -  
