Mendeley
TY  _  JOUR
ID  -  1396052196427487
TI  -  واكاوي و ارزيابي مفهوم سعادت از ديدگاه خواجه نصیرالدین طوسي
JO  -  فصلنامه پژوهش‌های اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)
JA  -  ES
LA  -  fa
SN  -  2383-3279
AU  -  حسینی  حسن 
AU  -  اكبري رضا 
AU  -  بداشتی علی اله 
AD  -  دانشگاه قم
AD  -  دانشگاه امام صادق
AD  -  دانشگاه قم
Y1  -  2016
PY  -  2016
VL  -  23
IS  -  6
SP  -  5
EP  -  22
KW  -  سعادت
KW  -   فضيلت
KW  -   اخلاق ناصري
KW  -   فلسفه‏اخلاق
KW  -   خواجه نصیرالدین طوسي
DO  -  
N2  -  مفهوم «سعادت»، يكى از مفاهيم برجسته اخلاقي در دستگاه فلسفه‏اخلاق خواجه نصیرالدین طوسی است. او همانند بیشتر فلاسفه و حكماي قديم، اخلاق كامل را مبتني بر ره‌يافتي بيروني‌ و آفاقي‌ يا همان عقل‌گرايي و تعقل‌ورزي مي‌داند. بر اين اساس عقل تنها راهنماي سعادت انسان است،‌پس انسان بايد بدون چون‌وچرا حكم عقل را پيشه خود سازد، به‌گونه‌ای كه دارنده حكمت عملي بايد نسبت به فضايل و رذايل آگاهي داشته باشد وهرچه را که عقل زشت و ناپسند مي‌داند، واگذارد و هرچه را كه عقل نيك مي‌يابد، انجام دهد. او سعادت را همچون ارسطو عين كمال مي‌داند اما براي آن دو مرتبه قائل است، نازل‏ترين آن مربوط به حيات مادى و والا‌ترين آن عمدتاً مربوط به حيات اخروي است كه آن‌را سعادت تام مى‏نامد. بدين‌ترتيب در انديشه او غالباً در دنيا سعادت تام حاصل ‏نمى‏شود و براي اثبات اين نگرش از مؤلفه‌های گوناگوني بهره مي‌جويد.
UR  - rimag.ir/fa/Article/16587
L1  - rimag.ir/fa/Article/Download/16587
ER  -  
