Mendeley
TY  _  JOUR
ID  -  13971027166964
TI  -  بررسی کفر مخالفين از ديدگاه روايات و علمای اماميه
JO  -  پژوهش‌های اعتقادی کلامی
JA  -  ES
LA  -  fa
SN  -  9899-1735
AU  -  عوض پور احسان
AU  -  پورجواهری علی 
AU  -  حيدری محمدعلی
AD  -  دانشجوی دکتری، گروه حقوق و الهيات و معارف اسلامی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد ايران   
AD  -  دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج
AD  -  دانشگاه‌آزاد اسلامی، نجف‌آباد
Y1  -  2019
PY  -  2019
VL  -  32
IS  -  8
SP  -  159
EP  -  192
KW  -  کفر مخالف
KW  -   کفر
KW  -   اسلام
KW  -   ايمان
DO  -  
N2  -  در بسیاری از روایات شیعی، مسأله کفر مخالفان مطرح شده است و برخی از علمای امامیه نیز بر اساس همین روایات، حکم به کفر مخالف نموده، آنها را از حوزه اسلام خارج دانسته‌اند. در خصوص حوزه معنایی مخالف، از روایات و کلام علمای امامیه برداشت می‌شود که مقصود مسلمانی است که شیعه اثناعشری نباشد. مخالفت نیز گرچه می‌تواند در حوزه‌های مختلفی، مانند اعتقاد به تجسیم و تشبیه و جبر و تفویض باشد، لکن بارزترین مصداق مخالفت، مخالفت در مسأله امامت و ولایت است. از سویی، در روایات بسیاری نیز تصریح شده که هر کس توحید و نبوت را بپذیرد، مسلمان است و تمام احکامی که برای مسلمان ثابت است، بر او نیز جاری می‌شود. بررسی روایات مرتبط در هر دو سو و نیز مراجعه به سایر روایات و کلام علمای امامیه نشان می‌دهد که هیچ‌یک از دو حکم اسلام و کفر را نمی‌توان به طور مطلق برای تمام مخالفان ثابت نمود؛ بلکه هم در حوزه حکم به اسلام و کفر و هم در معنای مخالف باید حکم به تفصیل نمود. آنچه می‌توان به طور یقینی ثابت نمود این است که کفر به معنای خروج از اسلام تنها برای مخالف معاند ثابت است، اما برای سایر اصناف مخالف، یعنی مخالف جاهل و منکر، حکم به اسلام می‌شود و اطلاقات و عموماتی که در روایات وارد شده و کفر را برای مطلق مخالف ثابت می‌کند، بر مراتب و درجات مختلف کفر و ایمان حمل می‌شود.
UR  - rimag.ir/fa/Article/18886
L1  - rimag.ir/fa/Article/Download/18886
ER  -  
