Mendeley
TY  _  JOUR
ID  -  13991006251428
TI  -  سنجش نظر قاضی عبدالجبار معتزلی پیرامون رؤیت خداوند بر اساس قاعده نفی تشبیه
JO  -  پژوهش‌های اعتقادی کلامی
JA  -  ES
LA  -  fa
SN  -  9899-1735
AU  -  فاطمی سیدرضا
AU  -  خادمی عین‌الله 
AD  -  دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
AD  -  دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
Y1  -  2020
PY  -  2020
VL  -  4
IS  -  10
SP  -  163
EP  -  192
KW  -  خداوند
KW  -   نفی رؤیت
KW  -   دلیل عقلی
KW  -   دلیل نقلی
KW  -   قاضی عبدالجبار معتزلی. 
DO  -  
N2  -  امکان دیدن خداوند با جسم توسط انسان و یا عدم آن، همواره از مسائل پُر دغدغه ای میان متکلمان و همچنین فرقه های مختلف مسلمان بوده است که با توجه به آراء متضادشان می توان به این امر مهم پی برد. بعضی از فرق از جمله مشبّهه- با قبول رؤیت خداوند توسط انسانها، در نهایت به کج اندیشی - تصور جسمانی از خداوند - گرفتار شدند و بعضی از فرق دیگر از جمله مفوضّه گرفتار جبری گری شدند. قاضی عبدالجبار معتزلی در این زمینه، به ردّ قرائت های تشبیه گرایان - مشبّه مطلق و ظاهرگرایان – پرداخته و از میان قرائت های تنزیه گرایان – اهل تفویض و اهل تأویل- به شیوه اهل تأویل، همراه با اتخاذ شیوه عقل گرایانه معتزلیون؛ تقدّم عقل در کتاب، سنت، اجماع و عقل، معتقد بوده است. همچنین قاضی برخلاف عقیده اشاعره، معتقد است که رؤیت خداوند هم در دنیا و هم در آخرت ممکن نیست. قاضی همچنین با توجه به ارائه یک دلیل عقلی- مقابله- و شش دلیل نقلی- آیه 143 سوره اعراف، آیه 103 سوره انعام، آیات 22- 25 سوره قیامت، آیه 77 سوره توبه، آیه 26 سوره یونس – مفهوم نفی رؤیت خداوند را به اثبات رساند. به عقیده نگارندگان از جمله نقدهای وارد بر دیدگاه قاضی عبدالجبار آن است که ایشان به اقسام مختلف رؤیت، از جمله رؤیت شهودی یا قلبی توجه ننموده است، به همین جهت تحلیل ایشان پیرامون رؤیت، تحلیلی جامع نگر نیست.
UR  - rimag.ir/fa/Article/19554
L1  - rimag.ir/fa/Article/Download/19554
ER  -  
