Mendeley
TY  _  JOUR
ID  -  13970425123352143312
TI  -  ارزیابی اثربخشی و رتبه‌بندی تغییرات مهندسی برای بهبود شاخص زیست‌پذیری سامانه‌های پیچیده مهندسی
JO  -  مدیریت فردا
JA  -  ES
LA  -  fa
SN  -  2228-6047
AU  -  طهوری مالک
AU  -  قیدرخلجانی جعفر
AU  -  کریمی گوارشکی محمد حسن
AD  -  
AD  -  مجتمع دانشگاهی مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر
AD  -  مالک اشتر
Y1  -  2024
PY  -  2024
VL  -  72
IS  -  21
SP  -  67
EP  -  80
KW  -  سامانه‌های پیچیده مهندسی
KW  -   تغییرات مهندسی
KW  -   زيست&#172
KW  -  پذيري
KW  -   عدم قطعیت
KW  -   روش الکتر-3
KW  -   شبیه‌سازی مونت‌کارلو
DO  -  
N2  -  زیست‌پذیری یکی از الزامات غیر کارکردی کلیدی در ادبیات سامانه‌های پیچیده مهندسی بوده که به‌منظور ارزیابی و سنجش میزان توانمندی سیستم در مواجهه با شرایط عدم قطعیت مورداستفاده قرار می‌گیرد. در هنگام توسعه یک محصول یا سیستم پیچیده ذینفعان آن خواهان افزایش شاخص زیست‌پذیری سیستم می‌باشند. مهندسان و طراحان سیستم نیز به‌منظور پاسخ به این خواسته، تغییرات مهندسی متعددی را به‌منظور افزایش شاخص زیست‌پذیری پیشنهاد می‌نمایند. اما مسئله اصلی در فرآیند مدیریت این تغییرات مهندسی به‌ویژه تغییرات در سامانه‌های پیچیده، فقدان روشی مدون به‌منظور ارزیابی اثربخشی تغییرات مهندسی در بهبود شاخص زیست‌پذیری دستگاه‌ها می‌باشد. بنابراین وجود روشی به‌منظور ارزیابی اثربخشی و اولویت‌بندی سبدهای مختلف از تغییرات مهندسی جهت اعمال در طراحی سامانه‌های پیچیده مهندسی با هدف افزایش شاخص زیست‌پذیری، امری ضروری به نظر می‌رسد. به‌منظور رفع این شکاف مطالعاتی، در این تحقیق با به‌کارگیری شبیه‌سازی مونت‌کارلو و روش الکتر-3 یک مدل فرآیندی به‌منظور تعیین اثربخشی تغییرات مهندسی با رویکرد افزایش شاخص زیست‌پذیری از دیدگاه فنی و اولویت‌بندی آن‌ها با استفاده از شاخص‌های مختلفی همچون هزینه، زمان و ریسک اجرا ارائه شده است. کاربردی بودن مدل ارائه شده نیز با به‌کارگیری داده‌های مربوط به یک سامانه پیچیده فضایی نشان داده شده است.
UR  - rimag.ir/fa/Article/25696
L1  - rimag.ir/fa/Article/Download/25696
ER  -  
