Mendeley
TY  _  JOUR
ID  -  14001219285351
TI  -  دوران کودکی، شُرور و تربیت خطاشکیب
JO  -  دو فصلنامه فلسفه تربیت
JA  -  ES
LA  -  fa
SN  -  2538-2802
AU  -  آزادمنش سعید
AD  -  دانشگاه علامه طباطبائی
Y1  -  2022
PY  -  2022
VL  -  6
IS  -  1
SP  -  87
EP  -  103
KW  -  کودکی
KW  -   خیر و شر
KW  -   شرارت
KW  -   تعلیم‌وتربیت
KW  -   خطاشکیبی
KW  -   خطاپذیری
KW  -   اسلام
DO  -  
N2  -  انسان به گونه‌ای آفریده شده است که در طبیعت خویش امکان و تمایل انجام امور خیر و شر را داراست. این در حالی است که در تعلیم و تربیت، به‌ ویژه اوان کودکی، امور خیر محوریت دارند، تا جایی که شرور به حاشیه رانده شده و به محاق رفته‌اند. تمرکز بر امور خیر و نادیده گرفتن شرور در تعلیم و تربیت واقع‌گرایانه به نظر نمی‌رسد. تمایل به انجام شُرور و به رسمیت شناختن شرارت و خطا، مواجهۀ تربیتی متناسبی را در دوران کودکی می‌طلبد. در این پژوهش با بیان دلایلی در باب ضرورت به رسمیت شناختن شرور و نظری اجمالی به آیات قرآن، میل به انجام شر و خطا در دوران کودکی به ‎رسمیت‎ شناخته می‌شود. تشکیکی دیدن مفهوم شر و مفهوم دوران کودکی سخن گفتن از شر در دوران کودکی را معنادار می‌کند. از این‌رو، رویکردی بدیل در تعلیم و تربیت دوران کودکی با عنوان تعلیم و تربیت خطاشکیب پیشنهاد می‌شود. تعلیم‌و‌تربیت خطاشکیب به دنبال آن است تا با به رسمیت شناختن خطا و شرارت در دوران کودکی، امکان مواجهۀ فعال با خطا را در دوران کودکی فراهم نماید و از این رهگذر مسیر تربیت و حقیقت‌جویی کودکان را تسهیل نماید. «به رسمیت شناختن تمایلات شرورانۀ کودک»، «مواجهه فعالانه با خطا در دوران کودکی» و «استقبال حداکثری از خطای کودکان» از جمله مؤلفه‌های تربیت خطاشکیب در دوران کودکی هستند.


UR  - rimag.ir/fa/Article/35078
L1  - rimag.ir/fa/Article/Download/35078
ER  -  
