Mendeley
TY  _  JOUR
ID  -  1401052938979
TI  -  ویژگی‌های عرفان در شعر امام خمینی (ره)
JO  -  پژوهش‌های اعتقادی کلامی
JA  -  ES
LA  -  fa
SN  -  9899-1735
AU  -  فروتن فریبرز
AU  -  افراسیاب پور علی اکبر
AU  -  بختیار مریم 
AD  -  دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز
AD  -  دانشگاه آزاد اسلامی اهواز
AD  -  دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
AD  -  دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز
AD  -  تربیت دبیر شهید رجایی، تهران
Y1  -  2022
PY  -  2022
VL  -  3
IS  -  12
SP  -  55
EP  -  78
KW  -  اشعار امام خمینی
KW  -   عرفان نظری
KW  -   عرفان عملی
KW  -   عرفان تعقل گرا
DO  -  
N2  -  هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی مبانی عرفان و وجه تمایز آن در شعر امام خمینی(ره) بوده است. این تحقیق با استفاده از روش کتابخانه‌ای با رویکرد توصیفی – تحلیلی انجام شده است. عرفان از نظر امام خمینی ابزاری برای رسیدن به مقصود اصلی، یعنی خشنودی خداوند و سعادت بشر است. از نظر امام، موضوع علومی از قبیل عرفان که ذات حق‌تعالی است، جزئی است نه کلی؛ یعنی علومی از قبیل عرفان که از موضوعات جزئی و شخصی بحث می‌کنند، نمی‌توانند مسائل را در صورت‌های منطقی قضایای حقیقی طرح‌ریزی کنند. موضوع علم عرفان، کلی است و در نتیجه از نوع قضایای حقیقی است، گواینکه طبیعت واجب‌الوجود در خارج از اذهان کلی، منحصربه‌فرد، یکتا و بی همتاست. مبادی علم عرفان که با آن ارتباط حق به خلق و ارتباط خلق به حق، با یکی از دو صورتِ یافتن کمّل و عارفان ابرار روشن می‌شود، عبارت است از امهات و اصول حقایقی که لازمه وجود حق‌تعالی هستند و اسماء ذات نامیده می‌شوند. تفاوت منشأ و آبشخور بنیادین عرفان امام خمینی تا حدودی متفاوت از آبشخور صوفیان متقدم به‌ویژه تصوف ایرانی مکتب خراسان است. اهتمام امام به رعایت موازین شرع و مبادی قرآنی، پررنگ‌ترین بخش حیات اخلاقی عرفانی ایشان را تشکیل می‌دهد. او با تصوف منفی و مروج ترهب و انزواطلبی مخالف بود.
UR  - rimag.ir/fa/Article/38979
L1  - rimag.ir/fa/Article/Download/38979
ER  -  
