Mendeley
TY  _  JOUR
ID  -  1401081039915
TI  -  واسازی نقش تربیت رسمی در نظام تربیتی ایران بعد از انقلاب‌اسلامی
JO  -  دو فصلنامه فلسفه تربیت
JA  -  ES
LA  -  fa
SN  -  2538-2802
AU  -  نوروزی ناصر
AU  -  برخورداری رمضان
AU  -  ضرغامی همراه سعید 
AU  -  محمودنیا علیرضا
AD  -  دانشگاه خوارزمی
AD  -  دانشگاه خوارزمی
AD  -  دانشگاه خوارزمی
AD  -  گروه فلسفه تربیت دانشگاه خوارزمی تهران
Y1  -  2022
PY  -  2022
VL  -  6
IS  -  2
SP  -  55
EP  -  76
KW  -  واسازی
KW  -   تربیت رسمی
KW  -   تربیت غیررسمی
KW  -   نظام تربیتی ایران
DO  -  
N2  -  هدف اصلی این پژوهش، واسازی نقش تربیت رسمی در نظام تربیتی کشور بعد از پیروزی انقلاب‌اسلامی است. تربیت رسمی با کنار هم قرار گرفتن چهار بُعد از ابعاد شکل‌گیری تربیت رسمی شامل: ساختار، مکانیزم، نظام ارزش‌گذاری و فعالیتهای تربیتی، تقریباً از اواسط دورۀ قاجار خودنمایی کرد و با تثبیت خود در دورۀ پهلوی، به گسترش قابل ملاحظه‌ای دست یافت. روند توسعۀ تربیت رسمی بعد از سال 1357 نیز با تکیه بر آرمان‌های انقلاب‌اسلامی از جمله انسان‌سازی و تربیت انسانی ادامه یافت. توجه روزافزون به بُعد تربیت رسمی به منظور استفاده از ظرفیتهای آن، ضمن تعمیق دوگانگی‌های موجود نظام تربیتی، با عدم تحقق کامل اهداف و انتظارات مواجه گردید. در این مطالعه با رویکرد واسازانه، دوگانگی حاکم بر نظام تربیتی کشور با بررسی پیشفرضهای شکل‌گیری تربیت رسمی و قطب‌های مؤثر، مورد تحلیل قرار گرفته‌اند. مطالعۀ آلایش قطب‌های مربوط به هر دو بخش، نمایانگر مکملیت و ضرورت هر دو بخش است که با انجام واسازی و استفاده از ظرفیتهای هر دوگونه نظام تربیتی، امکان‌های متعدد و مضاعفی همچون: دسترسی به عدالت آموزشی، آمادگی در برابر شرایط خاص، فراهم نمودن زمینۀ رشد ابعاد مختلف فراگیران، واقع‌بینی در انتظارات و فراهم شدن زمینۀ پاسخگویی، پذیرش تفاوت‌های متکثر فرهنگی و تغییر طرح‌واره‌های ارباب و رعیتی در تربیت میسر میگردد.


UR  - rimag.ir/fa/Article/39915
L1  - rimag.ir/fa/Article/Download/39915
ER  -  
