Mendeley
TY  _  JOUR
ID  -  1402071744335
TI  -  بررسی اعتبار، ساختار عاملی، و روایی ملاکی مقیاس  مقبول‌نمایی اجتماعی مارلو ـ کران
JO  -  پژوهش های روانشناختی
JA  -  ES
LA  -  fa
SN  -  1019-9616
AU  -  عظیم پور علی رضا
AU  -  رحیمی پردنجانی طیبه
AD  -  دانشگاه سلمان فارسی کازرون
AD  -  دانشگاه بجنورد، دانشکده علوم انسانی، گروه روانشناسی
Y1  -  2023
PY  -  2023
VL  -  1
IS  -  24
SP  -  105
EP  -  134
KW  -  پرسشنامه‌های خودگزارش‌دهی
KW  -   خودفریبی
KW  -   مقبول‌نمایی اجتماعی
KW  -   مقیاس مقبول‌نمایی اجتماعی مارلو ـ کران
KW  -   مدیریت برداشت
DO  -  
N2  -  در پرسشنامه‌های خودگزارش‌دهی، تورش مقبول‌نمایی اجتماعی مشاهده می‌شود. از این‌رو سنجش مقبول‌نمایی اجتماعی و مهار آن، روشی رایج برای بهبود یافته‌های مبتنی بر این پرسشنامه‌هاست. یکی از معمول‌ترین ابزارهای اندازه‌گیری این تورش، فرم 13 گویه‌ای مقیاس مقبول‌نمایی اجتماعی مارلو و کران (MCSDS؛ رینولدز، 1982) است که نسخة فارسی آن دارای اعتبار مطلوبی نیست. در این پژوهش با استفاده از داده‌های پژوهش‌های قبل بر دانشجویان شامل 1439 نفر و داده‌های طولی پژوهشی دیگر شامل 90 دانشجو، این ابزار مورد اعتباریابی مجدد واقع شد. تحلیل عامل اکتشافی و تأییدی، همبستگی گویه‌ها با نمرة کل، ضریب دشواری، شاخص تشخیص، و همچنین بررسی اعتبار به روش همسانی درونی و بررسی روایی ملاکی به شکل مقایسة پرسشنامه‌های گمنام و با نام، همگی بر نمونة اول انجام گردید، و بررسی اعتبار به روش بازآزمایی بر داده‌های مطالعة طولی صورت گرفت. تحلیل عامل اکتشافی نشان داد که این آزمون دارای سه عامل است و تحلیل عامل تأییدی نیز آن را تأیید کرد. با این حال بررسی محتوای گویه‌های عوامل اول و دوم و ابهام در نام‌گذاری، به‌علاوة روایی ملاکی، همسانی درونی، و پایایی عوامل، و همچنین شاخص تشخیص گویه‌ها، اعتبار و روایی عامل اول و سوم را زیر سؤال برد. به‌نظر می‌رسد عوامل اول و سوم چیزی دیگر به جز مقبول‌نمایی اجتماعی را می‌سنجند. با حذف عامل اول و سوم، 7 گویه باقی ماند که برای سنجش و مهار مقبول‌نمایی اجتماعی در تحقیقاتی که از پرسشنامه‌های خودگزارش‌دهی استفاده می‌کنند مناسب است.
UR  - rimag.ir/fa/Article/44335
L1  - rimag.ir/fa/Article/Download/44335
ER  -  
