Mendeley
TY  _  JOUR
ID  -  QER-45283
TI  -  خودآئینی اخلاقی در قرآن کریم
JO  -  فصلنامه پژوهش‌های اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)
JA  -  ES
LA  -  fa
SN  -  2383-3279
AU  -  باقری  محسن
AU  -  فاضلی سید احمد
AD  -  دانشگاه قم
AD  -  دانشگاه قم
Y1  -  2023
PY  -  2023
VL  -  2
IS  -  14
SP  -  5
EP  -  24
KW  -  خود¬آئینی
KW  -   خودآئینی اخلاقی
KW  -   خود¬قانون گذاری
KW  -   خود¬قوام بخشی.
DO  -  
N2  -  خودآئینی مفهومی است که از زمان یونان باستان در عرصۀ سیاست مطرح بوده است اما کانت نقشی بنیادین در اخلاق برای آن قائل شد. او معتقد است فاعل اخلاقی علاوه بر این¬که تابع امر مطلق، به عنوان قانون اخلاق است، آفرینندۀ آن نیز هست. این مفهوم بعد از کانت تعاریف و جایگاههای دیگری همچون خود¬آئینی شخصی و خود¬آئینی عقلانی نیز یافت. دورکین در کتاب خود درباره خود آئینی ، صورت بندی عامی از خودآئینی اخلاقی بدست داده است که محور در آن "از آن خود بودن اصول اخلاق" با معانی گوناگون است. در این مقاله ابتدا مفهوم خودآئینی و مولفه های آن از قبیل خود¬قوام بخشی، خود کنترلی، عقلانیت و استقلال از نگاه فیلسوفان تبیین شده است و سپس از طریق همین مولفه ها، خوانشی از این مفهوم در قرآن کریم دنبال شده است. می توان گفت خود¬آئینی در برخی از معانی خود در قرآن کریم مطرح شده و یکی از مولفه‌های عامل اخلاقی قلمداد شده است.
UR  - rimag.ir/fa/Article/45283
L1  - rimag.ir/fa/Article/Download/45283
ER  -  
