Mendeley
TY  _  JOUR
ID  -  1403021246570
TI  -  «بالاترین خیر انسان» در هرم ارزشهای صدرایی (خیر انحصاری، خیر غالب یا شامل‌گرایی؟!)
JO  -  خردنامه صدرا
JA  -  ES
LA  -  fa
SN  -  1560-0874
AU  -   ابوالحسنی نیارکی فرشته
AD  -  گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه مازندران
Y1  -  2025
PY  -  2025
VL  -  4
IS  -  30
SP  -  25
EP  -  46
KW  -  ملاصدرا
KW  -   خیر اعلی
KW  -   غایت نهایی
KW  -   سعادت
KW  -   هرم ارزشی
KW  -   خیر مطلق
DO  -  
N2  -  <p>مسئلة مقاله حاضر &laquo;بالاترین خیر&raquo; در هرم ارزشهای صدرایی است که با تحلیل رابطة انواع خیرات به ترسیم الگوی بهزیستی میپردازد. ملاصدرا خیر اعلی (سعادت) را در تحلیلی هستی&shy;شناختی، با مرتبة استکمالی موجود (کمال) و درک آن کمال (لذت) هم&zwnj;سرنوشت میداند. مطابق تحلیل سینوی، استکمال 1) در مقام ذات نفس، به اتحاد با عقل فعال و 2) و از حیث نفسانی، در هیئت استعلایی نفس بر بدن است. صدرالمتألهین در مقام الگوسازی آرمانی، همسو با فلاسفة اسلامی، استکمال بعد نظری را بعنوان &laquo;غایت غالب&raquo; مطرح مینماید؛ غایتی که خود بدلیل توسعة وجودی، خیرات اخلاقی را نتیجه میدهد. کمالات عملی مقدمه&shy;یی برای این رشد وجودی است. البته خیر اعلی فراتر از غایت نفس و بدن (هر دو) است که همان نیل به بالاترین مدارج وجودی یعنی تشبه به خداوند و محبت به خیر مطلق است. نوآوری رویکرد صدرایی توجه به سه ساحت متکاملین، متوسطین است و بحث او با صبغة توصیفی (و نه آرمانی)، به مراحل توسعۀ وجودی افراد معطوف است؛ خیر اعلای متکاملین، نهایت رشد در بعد نظری &laquo;بصورت غالب&raquo; است، ولی در متوسطین و ناقصین سعادت عبارتست از مجموعة خیرات کثیری که برآمده از ملکات و افعال فکری&zwnj;ـ&zwnj;اخلاقی هستند، بصورت &laquo;جامع&raquo;، و بازای هر بیماری نفسانی، بهزیستی آنها بمخاطره می&shy;افتد. اگرچه در تحلیل صدرایی، بر خلاف سایر فلاسفه، خیرات خارجی سهمی ندارد، اما بدلیل مبانی متفاوت و خودشکوفایی اشتدادی نفس، سعادتهای متناسب با هر مرتبه قابل ترسیم است.</p>
UR  - rimag.ir/fa/Article/46570
L1  - rimag.ir/fa/Article/Download/46570
ER  -  
