Mendeley
TY  _  JOUR
ID  -  1394120994101245
TI  -  سنجش الگوی نظری هابرماس بر اساس  نسبت اخلاق و جمهوریت در اندیشة سیاسی کانت
JO  -  پژوهش سیاست نظری
JA  -  ES
LA  -  fa
SN  -  2008-5796
AU  -  رنجبر ایرج
AU  -  منوچهری عباس 
AD  -   استادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی کرمانشاه
AD  -  دانشگاه تربیت مدرس
Y1  -  2012
PY  -  2012
VL  -  12
IS  -  7
SP  -  1
EP  -  10
KW  -  نظریة سیاسی
 اندیشة سیاسی
 اخلاق
 سیاست
 خودآیینی
 کمال
 فرهنگ
DO  -  
N2  -  هابرماس برای تبیین نسبت اخلاق و سیاست، اندیشة سیاسی را به  طورکلی به دو دورة کلاسیک و مدرن تقسیم می کند. از نظر وی، در دورة کلاسیک، اخلاق و سیاست در ارتباط با یکدیگر بوده اند؛ اما، در ابتدای دورة مدرن با حدوث دو تحول روش شناسانه و موضوعی، «فلسفة سیاسیِ» کلاسیک جای خود را به علم یا «فلسفة اجتماعی» داد و این سرآغاز جدایی روزافزون اخلاق از سیاست شد. بدین سان، سیاست از نهادی که زمینه ساز تحقق سعادت شهروندان است، به نهادِ مدیریت و تکنیکِ کنترل روابط اجتماعی و غرایز انسانی مُبدل می شود. هابرماس صیرورت مذکور را به آراء کانت هم تعمیم می دهد. مقالة حاضر، در صدد است تا با توجه به شناسه ها و مختصات اندیشة سیاسی کانت، نشان دهد که داعیة مزبور به کانت قابل تعمیم نیست؛ چرا که در اندیشة سیاسی کانت نیز همانند اندیشة سیاسی کلاسیک، سیاست بسترساز تحقق مفاهیم اخلاقی است، با این تفاوت که در اندیشة کانت مفهوم «سعادت» جای خود را به مفهوم «خودآیینی» و «کمال» می دهد. 


UR  - rimag.ir/ar/Article/11831
L1  - rimag.ir/ar/Article/Download/11831
ER  -  
